Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2025The potential effects of the Zangezur Corridor on Türkiye’s foreign trade
Ates, Erdem
The Zangezur corridor connects Azerbaijan and the Nakhchivan Autonomous Republic. An exclave of Azerbaijan. After the 2020 Nagorno-Karabakh War, the obstacles to opening the Zangezur corridor were solved through the ceasefire agreement. Implementing the Zangezur corridor will shorten the route used nowadays by the Baku—Tiflis—Kars railway by almost 150 km. For this reason, it is thought that this corridor would decrease transportation costs and increase trade volumes. Türkiye, which will have direct land contact with Turkic countries, is the country of one of the most prominent effects of the opening of the Zangezur corridor. The main objective of this study is to determine the effect of Türkiye’s trade volumes on the opening of the Zangezur corridor. To investigate this, the study constructs a built-in structural gravity model with a new economic geography perspective covering 182 countries from 2007 to 2023. Then, the coefficient values obtained from the model are used to determine the possible change in Türkiye's trade with nine Asian countries that are expected to use this corridor directly. According to the results, it is expected that Türkiye’s top three export-enlarging countries, respectively, are Armenia, Azerbaijan, and Turkmenistan, which will be import-enlarging Azerbaijan, Armenia, and Uzbekistan.
AtıfOpenAlex1TR Dizin1
İncele - MakaleYalnız künye2025Scopus SJRQ1Trade openness, inequality, and internal conflict: global evidence from a dynamic panel analysis
Ates, Erdem
PurposeThis study investigates how trade openness influences internal conflict, emphasizing the moderating role of income inequality. It aims to clarify whether the benefits of globalization translate into domestic peace or exacerbate internal unrest when income distribution is unequal.Design/methodology/approachUsing an unbalanced panel of 126 countries from 1999 to 2022, the study applies a dynamic panel data framework based on two-step System Generalized Method of Moments (GMM) estimators. This approach accounts for potential endogeneity, autocorrelation, and heterogeneity across countries. Robustness tests include alternative lag structures and difference GMM estimations.FindingsEmpirical results reveal that trade openness and GDP per capita significantly reduce the risk of internal conflict, supporting the liberal peace hypothesis. In contrast, higher income inequality, inflation, democracy index, market concentration, and external conflict increase conflict risk. The findings confirm the embedded liberalism thesis, indicating that trade promotes peace only when accompanied by redistributive domestic policies that mitigate inequality.Research limitations/implicationsThis study is subject to several limitations. While it offers robust empirical findings, the use of panel data limits the ability to capture country-specific dynamics and institutional nuances. Moreover, internal conflict is a multifaceted phenomenon influenced by non-economic factors not fully addressed in the model. Despite these limitations, the results provide valuable insights for policymakers, suggesting that trade openness alone may not ensure peace without addressing domestic inequality. Future research may benefit from disaggregated analyses or mixed-method approaches to better understand the country-level mechanisms linking globalization and internal conflict.Practical implicationsThe results suggest that policymakers should complement liberalization policies with inclusive welfare measures and skill-based interventions to ensure that trade benefits are broadly shared, preventing distributional grievances that may lead to instability.Social implicationsThis study highlights the social risks of uneven globalization. While trade can promote economic growth, its benefits must be distributed fairly to prevent societal fragmentation. High income inequality can erode trust, deepen social divisions, and increase the likelihood of unrest. Furthermore, democratization without strong institutions may fail to foster cohesion, especially in developing societies. These findings stress the importance of inclusive development policies that promote both economic opportunity and social equity to ensure long-term internal stability and reduce the risk of conflict.Originality/valueThis study contributes to the literature by integrating trade theory and conflict analysis within a dynamic panel framework, offering one of the few cross-country empirical examinations of how trade openness, inequality, and internal conflict interact over time.
AtıfWoS2OpenAlex3
İncele - MakaleAçık Erişim2024Afrika Kıtası Serbest Ticaret Alanı: Türkiye Açısından Dış Ticarette Potansiyel Barındırıyor Mu?
Ates, Erdem
Afrika Kıtası Serbest Ticaret Alanı (AFCFTA) 2018 yılında kurulmuş, günümüzde 55 üyesi olan ve neredeyse tüm Afrika ülkelerini kapsayan bir serbest ticaret anlaşmasıdır. AFCFTA, dünyanın en fazla üyesi olan serbest ticaret bölgesidir. Anlaşmanın amacı; Afrika kıtasında tek bir ticaret alanı oluşturarak ticaret yoluyla kıtanın ekonomik potansiyelinin tam olarak ortaya çıkartılmasıdır. Cumhuriyet döneminde bölgenin sömürgeleştirilmiş olması ve sonrasında Soğuk Savaş konjonktürü nedeniyle Türkiye ile Afrika ülkelerinin diplomatik ve ticareti bağları zayıf kalmıştır. Türkiye’nin Afrika kıtasına yaklaşımı 1998 yılında kabul edilen “Afrika Eylem Planı” ile değişmiş ve hem diplomatik hem de ticari ilişkiler artmaya başlamıştır. Türkiye 2005 yılında Afrika Birliği’nde gözlemci, 2008 yılında ise stratejik ortak unvanı almıştır. Bunun bir yansıması olarak, günümüzde Türkiye ile Afrika ülkelerinin ticari bağları hızla artmaktadır. Çalışmanın amacı; Orta Vadeli Program (2023-2025) ve 2023 Türkiye İhracat Stratejisi ve Eylem Planlarında özel vurgu yapılmış olan Afrika kıtasında yürürlüğe girmiş olan AFCFTA ile Türkiye’nin ticari bağlarını incelemektir. Çalışmada 2014-2023 dönemi Türkiye ile AFCFTA ülkelerinin ticari ilişkileri ihracat, ithalat ve doğrudan yabancı yatırım verileriyle yıllık olarak incelenmiş ve Ticarette İki Yanlı (Bilateral) Yoğunlaşma ve İhracat ve İthalatta Sektörel İki Yanlı (Bilateral) Ticaret Yoğunlaşma Endeksleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, anlaşma ülkeleri ile Türkiye’nin ticari bağlarının kuvvetlenmesi, Türkiye’nin dış ticarette ülke çeşitlendirmesi yapmasına ve enerji, hammadde ve gıda güvenliğini artırmasına yardım edeceği sonucuna varılmıştır.
AtıfOpenAlex4TR Dizin1İncele - MakaleAçık Erişim2024Scopus SJRQ3The Effect of Earthquakes on International Trade: The Example of the 6 February 2023 Kahramanmaras Earthquakes; [Depremlerin Uluslararasi Ticaret Üzerine Etkisi: 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş Depremleri Örneǧi]
Ates, Erdem
On February 6, 2023, two earthquakes occurred in Kahramanmaraş province, which are among the largest earthquakes in the history of Türkiye. The purpose of the study is to determine how these earthquakes affected the exports and imports of the region. In the study, export and import data of Türkiye and 11 provinces declared as earthquake zones were used monthly for the period from January 2021 to December 2023. In the study, the foreign trade data of the region were first examined descriptively and then with the Bai and Perron test to determine whether the earthquake caused a structural break. As a result, it was determined that the earthquakes caused a structural break in both exports and imports. After the earthquakes, exports quickly returned to their pre-earthquake levels, but a similar recovery was not observed in imports.
AtıfScopus6OpenAlex10TR Dizin6
İncele - MakaleAçık Erişim2023Türk Savunma Sanayinin İhracat Rekabet Gücünün Belirlenmesi
Ates, Erdem
İç ve dış güvenliğin sağlanması, egemen bir devletin en temel işlevidir. Savunma sanayi sektörü, bir ülkede güvenlik hizmetinin sağlanması için gerekli olan her türlü araç ve gereç üretimiyle uğraşan sanayi kolu olarak tanımlanabilir. Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde başlamakla birlikte, özellikle Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye, yerli ve milli savunma sanayini kurma yönünde adımlar atmıştır. Türkiye’nin 1952’de NATO üyesi olması ile birlikte, gerekli donanımlar büyük oranda dış kaynaklardan sağlanmaya başlanmıştır. İlerleyen dönemlerde Johnson Mektubu olayı ve 1974 yılında gerçekleştirilen Kıbrıs Barış Harekâtı sonrasında NATO müttefiki olan ABD’nin Türkiye’ye askeri malzeme ambargosu koyması olayları yaşanmıştır. Bu olaylar Türkiye’nin yerli ve milli savunma sanayine sahip olması gerekliliğini ortaya çıkartmıştır. Çalışmanın amacı; Türk savunma sanayi ihracatının rekabet gücünü analiz etmektir. Analizde, 2000-2020 yılları arasında SITC Rev3 5digit(hane) verileri kullanılmıştır. Analizde; savunma sanayi ile bağlantılı 15 adet ürün ve ürün grupları kullanılmıştır. Bu ürün ve ürün grupları ile Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlük Endeksleri (Balassa Endeksleri), Açıklanmış Rekabet Üstünlüğü Endeksleri(Vollrath Endeksleri) ve İhracatta Uzmanlaşma Endeksi (ES) hesaplanmıştır. Sonuç olarak; Türkiye’nin savunma sanayinde dışa bağımlılığının azaldığı ve ihracat yoluyla dünya savunma sanayi ürün pazarından daha yüksek pay almaya başladığı belirlenmiştir. Ayrıca 89114, 89122, 89123, 89131, 89139, 89193 nolu ürün gruplarında Türkiye’nin ihracat rekabet gücünün bulunduğu tespit edilmiştir.
AtıfOpenAlex3TR Dizin1İncele