Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 4
• 1

• MakaleAçık Erişim2025/r/munzur/6184
  Determination of Total Phenolic Content, Phenolic Composition, Antioxidant Capacities and Some Physicochemical Features of Rosehip (Rosa canina) and Hawthorn (Crataegus Orientalis) Wild Fruits Growing in Tunceli

  Benzer, Fulya; Karakavuk, Emrah; Eroğlu, Zeynep; Çetin, Şenay Kasun

  The role of natural antioxidants is increasingly important in reducing the damaging effects of free radicals formed in daily life and due to various factors in our en-vironment. In this respect, hawthorn and rosehip fruits, which have high amounts of antioxidants and phenolic substances, attract attention. In this study, some phys-icochemical properties, antioxidant activities, total phenolic substance amounts (TFMM) and phenolic compound compositions of rosehip (Rosa canina) and hawthorn (Crataegus orientalis) fruits growing naturally in Tunceli province were investigated. TFMM was determined as 1265.02-1344.68 in rosehip fruits grown in Tunceli and 318.18-370.85 mg GAE kg-1 fresh weight in hawthorn fruits, antiox-idant activity was determined as 4.83-5.26 in rosehip fruits and 1.85-2.36 μmol AAE g-1 fresh weight in hawthorn fruits. A statistical difference was determined between rosehip and hawthorn wild fruits in terms of antioxidant activity and TFMM, and it was observed that rosehip fruit had higher values than hawthorn fruit in terms of both parameters. It was determined that hawthorn fruit contained higher amounts of epigallocatechin, protocatechuic acid and quercetin-3-glucoside phenolic compounds than rosehip fruit and the difference between the two fruit contents was statistically significant.

  • 
  İncele
• MakaleYalnız künye2025Scopus SJRQ1/r/munzur/723
  Using Camelina Seed Mucilage as a Fat Replacer in the Production of Cookies and Its Effect on Physicochemical and Technological Properties

  Ozcan, Yasemin; Ozdemir-Orhan, Necla; Eroglu, Zeynep; Yilmaz, Merve Silanur

  In this study, for the first time, camelina (Camelina sativa (L.) Crtz.) seed mucilage (CM) was used as a fat substitute in a cookie formula, and the physicochemical, textural, and functional properties of mucilage-incorporated cookies were investigated. The moisture, protein, ash, fat, and carbohydrate content of the CM was 6.46% ± 0.35%, 17.44% ± 0.62%, 11.49% ± 0.39%, 1.27% ± 0.10%, and 63.16% ± 0.58%, respectively. Fourier transform infrared (FTIR) spectroscopy identified acidic (–COOH) functional groups in the CM. Four distinct cookie samples were examined: The control-cookie, 20% CM-cookie, 40% CM-cookie, and 60% CM-cookie were prepared by replacing shortening with CM at 0%, 20%, 40%, and 60% levels, respectively. The mucilage-incorporated doughs were softer, springy, cohesive, and resilient compared to the control dough (p < 0.05). As for the cookies, the fat content of the 20% CM-cookie, 40% CM-cookie, and 60% CM-cookie samples decreased by 12.52%, 31.49%, and 50.12%, respectively, compared to the control-cookie. The control-cookie had the lowest baking loss (p < 0.05), and the baking loss values of the mucilage-incorporated cookies increased with increasing fat replacement level. The highest spread ratio was recorded in the 20% CM-cookie, followed by the control-cookie (p < 0.05). The highest hardness and brittleness values (70.68 ± 3.37 N and 11.52 ± 0.34 mm) belonged to the 60% CM-cookie, whereas the lowest (19.42 ± 1.42 N and 8.80 ± 0.26 mm) belonged to the control-cookie (p < 0.05). Incorporating mucilage into the cookie formula increased the total phenolic compound content but decreased the antioxidant activity. These results show that CM has potential utility as a fat substitute in cookie production without significant quality loss.

  • 
  AtıfScopus3·WoS2·OpenAlex3

  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/munzur/6305
  Zeytinyağı oleojelinin şortening ikame maddesi olarak kullanılmasının kekin kalite özellikleri üzerine etkisinin belirlenmesi

  Eroğlu, Zeynep; Orhan, Necla Özdemir

  Bu çalışmanın amacı, zeytinyağı oleojelinin kek üretiminde katı yağ (şortening) ikamesi olarak kullanım potansiyelini araştırmaktır. Bu amaçla, kek formülasyonundaki şortening miktarı % 25 (% 25 Oleojel-kek) ve % 50 (% 50 Oleojel-kek) oranlarında oleojel ile ikame edilmiştir. Kontrol örneğinde (Kontrol-kek) ise yağ olarak sadece şortening kullanılmıştır. Kontrol-kek, % 25 Oleojel-kek ve % 50 Oleojel-kek hamurlarının özgül ağırlıkları, sırasıyla, 0.90 ±0.00, 0.98 ±0.00 ve 1.06 ±0.01’dir. Kek hamurlarının tamamı kaymayla azalan akış özelliği (n &lt; 1, psödoplastik) sergilemiş ve Herschel-Bulkley modeline uygunluk göstermiştir (R2, 0.9975-0.9950). Oleojel içeren kek hamurlarının görünür viskozite değerleri Kontrol-kek örneğine göre daha düşüktür (p &lt; 0.05). Kek hamurlarının G′ değerleri, G′′ değerlerinden daha yüksektir ve bu durum örneklerin katı benzeri yapı sergilediğine işaret etmektedir. En yüksek sertlik değeri Kontrol-kek örneğine (403.92 ±14.84 g) ait iken en düşük sertlik değeri % 50 Oleojel-kek örneğine (303.11 ±12.10 g) aittir (p &lt; 0.05). Formülasyona ilave edilen oleojel miktarı arttıkça keklerin elastikiyeti artmıştır (p &lt; 0.05). Duyusal analiz parametreleri açısından örnekler arasındaki farklılıklar, istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p &gt; 0.05). Elde edilen sonuçlar, kek yapımında şortening yerine oleojel kullanımının umut vadeden bir geleceğinin olduğunu göstermektedir.

  AtıfOpenAlex3·TR Dizin2

  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/munzur/6020
  Katı Yağ Alternatifi Olarak Çörekotu Yağı Oleojelinin Kraker Yapımında Kullanım Potansiyelinin Araştırılması

  Eroğlu, Zeynep; Orhan, Necla Özdemir

  Günümüzde, gıdaların duyusal kalite ve fonksiyonel özelliklerini geliştirmek için yoğun bir şekilde çalışılmaktadır. Katı yağlar, yapısında yüksek oranda doymuş yağ asitleri içermesi nedeniyle sağlık açısından sorun oluşturabilmektedir ve bu nedenle gıdalarda katı yağ yerine kullanılabilecek ikame maddeleri geliştirilmektedir. Bu çalışmada, kraker yapımında katı yağ ikame maddesi olarak çörekotu yağı oleojeli (ÇOYO) kullanılmış olup, krakerin fiziksel, duyusal ve tekstürel özelliklerinde meydana gelen değişimler incelenmiştir. Kraker yapımında kullanılan shortening oranı % 0, % 50 ve % 100 olacak şekilde ÇOYO ile değiştirilerek, sırasıyla, Kontrol-kraker, % 50 ÇOYO-kraker ve %100 ÇOYO-kraker formülasyonları hazırlanmıştır. Kontrol-kraker, % 50 ÇOYO-kraker ve %100 ÇOYO-kraker örneklerinin nem değerleri sırası ile % 3.61, % 4.11 ve % 4.66 olarak bulunmuştur. En yüksek su aktivitesi değeri %100 ÇOYO-krakere (0,2315) ait olup bunu % 50 ÇOYO-kraker (0,1920) takip etmiştir. Bileşiminde ÇOYO bulunan krakerlerin L* değerlerinin azaldığı ve a* değerlerinin arttığı görülmüştür. En yüksek sertlik değeri (2396,90 g kuvvet) Kontrol-krakere ait iken en düşük sertlik değeri (1170,45 g kuvvet) %100 ÇOYO-krakere aittir (P

  • 
  AtıfOpenAlex3·TR Dizin1

  İncele
• MakaleAçık Erişim2024Scopus SJRQ1/r/munzur/1840
  Changes in quality characteristics and inactivation of Salmonella in cake, including oleogel used as a fat replacer, baked with two different methods

  Ozdemir-Orhan, Necla; Eroglu, Zeynep; Omac, Basri

  This is the first study to assess the impact of substitution of shortening (50%) with sunflower-beeswax oleogel in cake formulations on the inactivation kinetics of Salmonella spp. and the quality attributes of cakes baked in conventional (CO) and microwave (MWO) ovens. Four distinct cake samples were examined in the study: Cake samples containing oleogel prepared in two different ovens (Oleo-Cake-CO and Oleo-Cake-MWO) and control cake samples baked in two different ovens (Cont-Cake-CO and Cont-Cake-MWO). The control-batter and oleogel-batter demonstrated shear thinning behavior (pseudoplastic, n < 1), with a good fit to the Power Law model, but viscosity and viscoelastic moduli decreased when the oleogel was used in place of shortening in cake recipes. In addition, the Cont-Cake-MWO had the greatest special volume value (2.31 ± 0.04 mL/g), whereas the Oleo-Cake-CO had the lowest (1.65 ± 0.02 mL/g) (p < 0.05). Furthermore, compared to the samples baked with CO, lower water activity and moisture values (p < 0.05) were observed in the samples baked in MWO due to their higher cooking loss values (p < 0.05). In all baking techniques, the addition of oleogel to the cake formula, used as a fat substitute, resulted in higher values for cohesiveness, hardness, springiness, and chewiness (p < 0.05). As a result, the inactivation of Salmonella in cakes slightly reduced with using oleogel as a fat substitute (p > 0.05), whereas it affected some quality properties of cakes baked with both heat treatments.

  • 
  • 
  AtıfScopus4·WoS4·OpenAlex5

  İncele
• MakaleYalnız künye2023/r/munzur/6482
  The effect of boiling and baking process on total phenolic compounds and antioxidant capacity of Osmanoğlu and Sarıaşlama chestnuts grow in Bursa

  Benzer, Fulya; Karakavuk, Emrah; Eroğlu, Zeynep; Eymir, Aslı

  Chestnut is a fruit with high carbohydrate content, low-oil ratio and protein content, including minerals, vitamins, amino acids and phenolic compounds which can have antioxidant properties. It has been determined that the amount and composition of phenolic components could change in according to environmental and growing conditions, and the variety of chestnuts having impact on protein content. This study was conducted to investigate the possible effects of boiling and baking on some physical and chemical properties, antioxidant activity and total phenolic content of Osmanoğlu and Sarıaşlama chestnut varieties grown in Bursa. According to the results of the present study, some physical and biochemical properties of raw chestnut were determined as humidity 48.78–56.57 %, ash 1.11–1.27 g 100 kg⁻¹, water activity 0.705–0.844, pH 7.03–7.29, color L* 60.52±2,64; a* 0.13±0,18; b* 12.39±1.57. The total phenolic compounds content was 129.17±6.23 mg GAE (gallic acid equailent) kg⁻¹ in raw chestnuts, 180.97±18.25 mg GAE kg⁻¹ in boiled chestnuts, and 149.86±7.95 mg GAE kg⁻¹ in baked chestnuts. Also, the antioxidant capacity found like 0.42±0.01 μmol AAE (ascorbic acid equivalent) kg⁻¹ for raw chestnuts, 0.31±0.03 μmol AAE kg⁻¹ for boiled chestnuts, and 0.40±0.01 μmol AAE g⁻¹ of baked chestnuts. It was determined that while the application of the boiling process caused a significant decrease in the antioxidant activity of chestnuts, the application of the baking process did not cause any meaningful change on the antioxidant capacity of the chestnuts. It was determined that there was a significant increase in the total phenolic compounds content with the boiling and baking process compared to raw chestnuts.

  İncele
• MakaleYalnız künye2022Scopus SJRQ2/r/munzur/2994
  Structural characterization and oxidative stability of black cumin oil oleogels prepared with natural waxes

  Orhan, Necla Ozdemir; Eroglu, Zeynep

  In this study, black cumin oil (BCO) oleogel was produced using natural waxes (beeswax: BW, sunflower wax: SFW, and carnauba wax: CW) to offer a healthy alternative to shortening. Oiling-off was observed only in the BW oleogel (3.88 ± 0.02%). The CW oleogel had the lowest Ea (354.82 kJ/mol), indicating greater resistance to thermal degradation. The highest G′ and G″ were observed in the CW oleogel, while the lowest was observed in the BW oleogel. All oleogel samples displayed weak gel properties (tan δ > 0.1), but the lowest tan δ value belonged to the CW oleogel (0.12). After 4 weeks of storage, the peroxide values of the oleogels were lower than those of bulk oil (p <.05). Finally, the oxidation results showed that the BCO structuring by the waxes effectively protected it from oxidation over eight weeks of storage. Novelty impact statement: The most important innovation of the present study was to investigate the effect of BCO oleogelation on the stability of thymoquinone, the main phenolic compound of BCO. The BCO oleogels had higher thymoquinone content during the first half of the storage period compared with bulk BCO, showing that the oleogel network provides a protective effect against oxidation and thermal degradation.

  AtıfScopus14·WoS11·OpenAlex17

  İncele
• Doktora TeziAçık Erişim2020/r/munzur/7113
  Ultrasonik destekli ekstraksiyon parametrelerinin belirlenerek keçiboynuzundan elde edilen pekmezinin bazı kalite özelliklerinin araştırılması

  Zeynep Eroğlu

  Keçiboynuzu pekmezi yapımında en önemli basamak şıra elde etme aşamasıdır. Keçiboynuzunda (Harnup) bulunan %60'lık toplam şeker içeriğinin, keçiboynuzunun lifli yapısı nedeniyle şıraya geçirilmesi oldukça zordur. Geleneksel olarak 12 saatten 3 güne kadar değişen sürelerde ekstraksiyon yöntemiyle şıra elde edilmektedir. Şıraya keçiboynuzundaki bileşenlerin daha fazla miktarda ve kısa sürede geçirilmesi amacıyla güncel ekstraksiyon yöntemlerinden olan ultrasonik destekli ekstraksiyon işlemi kullanılmıştır. Ultrasonik destekli ekstraksiyon işlemi için cevap yüzey yöntemi kullanılarak Box-Benkhen metoduna göre desen oluşturulmuştur. Optimizasyonda ekstraksiyon süresi, sıcaklığı, meyve/çözgen oranı, ultrasonik güç bağımsız değişkenler olup; toplam çözünür kuru madde, verim, antioksidan kapasitesi ve toplam fenolik madde miktarı ise yanıt olarak seçilmiştir. Elde edilen optimizasyon sonuçlarına göre optimum çalışma koşulları 40˚C, 21dk, 1/9 oranında, %84 ultrasonik güç olarak belirlenmiştir. Belirlenen optimum koşullarda ultrasonik ekstraksiyon ile şıra elde edilip bu şıradan atmosferik basınçta, 70˚C ve 80˚C vakum altında pekmez üretilmiştir. Geleneksel şıra elde etme yöntemi ile ultrasonik destekli şıra elde etme yöntemleri arasındaki farkları gözlemleyebilmek için geleneksel yöntem ile de şıra elde edilip yine üç farklı yöntemle pekmez üretilmiştir. Keçiboynuzu pekmezlerinin kimyasal bileşimi, renk, toplam antioksidan kapasite ve toplam fenolik madde miktarı açısından geleneksel şıra eldesi ile ultrasonik şıra eldesi bakımından pekmez üretimleri arasında fark olmadığı tespit edilmiştir. Ultrasonik yöntem ile HMF miktarlarının kısmen arttığı ancak bu artışın kabul edilebilir düzeyin altında olduğu görülmüştür. Pekmezlerin şeker dağılımında ultrasonik yöntemde glukoz miktarı azaldığı, sakkaroz miktarı arttığı ve fruktoz miktarlarında önemli bir fark görülmediği belirlenmiştir. Fenolik dağılımına bakıldığında kateşin ve vanilin miktarının ultrasonik ekstraksiyon yöntemiyle arttığı, rutin miktarının ise azaldığı saptanmıştır. Gallik asit, prokateşik asit, klorojenik asit ve trans-p-qumarik asit açısından ultrasonik yöntem ile geleneksel yöntem arasında fark bulunmamıştır. Ayrıca vanilin ve rutinin açık kazanda pişirme ile parçalandığı gözlemlenmiştir. Keçiboynuzu pekmezi geleneksel ve ticari olarak çok farklı ekstraksiyon sıcaklık (50˚C ile 90˚C arasında) ve sürelerinde (4-12 sa arasında hatta 3 güne kadar) üretilmektedir. Çalışmamızda uygulanan ultrasonik ekstraksiyon yöntemi ile sürenin 21dk ve sıcaklığın 40˚C düşürülebildiği görülmektedir. Pekmez üretim yöntemlerinde ekstraksiyon aşamasında ultrasonik destekli ekstraksiyondan faydalanılabileceği düşünülmektedir.

  İncele
• MakaleAçık Erişim2017Scopus SJRQ3/r/munzur/3906
  The effect of harvest time on the bioactive properties and volatile components of lavender (Lavandula officinalis)

  Yalcin, H.; Kavuncuoğlu, H.; Tulukcu, E.; Eroğlu, Z.

  This study was designed to determine the effect of harvest time on the bioactive properties and volatile components of flowers, leaves and stems of Lavandula officinalis. The bioactive properties were examined in terms of total phenolic content, antiradical activity and antioxidant capacity by the Folin-Ciocalteu, 1.1-diphenyl-2-picrylhydrazyl scavenging and phosphomolybdenum methods, respectively. Volatile components were detected with gas chromatography-mass spectrometry. Water and methanol were used for extraction solvent and three different parts of the day (morning, midday and evening) were selected for harvest time. Water extracts had higher total phenolic contents (337.2-771.5 mg gallic acid equivalents (GAE)/g dry extract) than methanolic extracts (170.3-320.8 mg GAE/g dry extract), and in general, midday values were less than morning and evening rates and had a significant difference depending on harvest time. A similar feature was observed in respect to antioxidant properties. The inhibition rates (%) of flowers and leaves were higher than those of the stems for either extract. In terms of the volatile components linalool, camphor, 1,8-cineole, terpinen-4-ol and isoborneol were the most representative compounds in the samples.

  AtıfScopus10·WoS10·OpenAlex9

  İncele
• MakaleYayıncıda açık erişim2016Scopus SJRQ2/r/munzur/4189
  Steady, dynamic, creep/recovery, and textural properties of yoghurt/molasses blends: Temperature sweep tests and applicability of Cox-Merz rule

  Eroglu, Ali; Bayrambas, Kadir; Eroglu, Zeynep; Toker, Omer S.; Yilmaz, Mustafa T.; Karaman, Safa; Dogan, Mahmut

  In this study, physicochemical, rheological (steady, dynamic, and creep/recovery), and textural properties of yoghurt/molasses blends (0, 5, 10, and 15% molasses) were investigated. The blends showed shear thinning behavior, as described by Ostwald de Waele model (R-2 >= 0.955). Consistency coefficient value (K) of the blends decreased with increasing molasses concentration in the sample. Storage modulus (G') of blends was higher than loss modulus (G ''), exhibiting weak gel-like behavior. Molasses addition decreased G' and G '' values. Temperature sweep tests indicated that blends followed Arrhenius relationship. A modified Cox-Merz rule was applicable using shift factors. Compliance values (J(t)) increased as molasses concentration increased, revealing that deformation stability and internal viscosity (eta(1)) decreased with concentration. Creep behavior was characterized using Burger model. Obtained J data as a function of time could be satisfactorily fitted to Burger model (R-2 >= 0.994). The final percentage recovery of blends remarkably decreased with the increase of molasses concentration. Firmness, consistency, cohesiveness, and viscosity index values decreased with molasses addition. According to the results of the current study, molasses amount to be added to the yoghurt should be determined regarding rheological properties since resistance of the sample to deformation decreased with increase in molasses concentration.

  AtıfWoS14·OpenAlex21

  İncele