Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yayınlar
- MakaleYayıncıda açık erişim2022Scopus SJRQ2A biomechanical study: Comparison of three different implant options in high Tibial osteotomy
Key, Sefa; Demir, Sukru; Aydın, Oğuz; Say, Yakup; Erten, Mehmet
Background: Many implant options could be preferable for fixation after osteotomy in varus knee medial compartment arthrosis. Due to usage characteristics, it is important to compare the biomechanical properties of them. For this purpose, we aimed to examine three different implant types biomechanically in our study. Methods: Ovine tibiae undergoing medial open-wedge high tibial osteotomy were fixed in vitro with three different implants using an angular wedge plate, a metal block plate and an external fixator system. The fixed ovine tibiae were subjected to axial tensile, axial loading and three-point bending tests in a test machine. All biomechanical tests were repeated five times, the maximum and minimum values were ignored, and the average values of the remaining three test results were taken into account. The test results were interpreted after converted into force-elongation curves in Trapezium-X software. Findings: Biomechanical test results revealed some differences between implant types. While the metal block plate had the highest axial tensile strength value, it was the fixation group showing the lowest strength in axial load tests. The used fixator system was the highest strength in axial load tests and the lowest strength in axial tensile tests. Interpretation: Considering the clinically significant forces related to the biomechanical stability of the three different implants used for high tibial osteotomy, the fixator system would appear to be slightly superior, although it should be noted that torsional forces, as well as parameters that could change in living tissue, might affect the results.
- MakaleAçık Erişim2021Scopus SJRQ1The effect of the platelet-rich plasma and ozone therapy on tendon-to-bone healing in the rabbit rotator cuff repair model
Gurger, Murat; Once, Gokhan; Yilmaz, Erhan; Demir, Sukru; Calik, Ilknur; Say, Yakup; Kavakli, Ahmet; Key, Sefa; Gurbuz, Mustafa Umit; Bingollu, Onur
BackgroundThe aim of this study is to histologically and biomechanically investigate the effects of local PRP and ozone therapy (O2O3) on tendon-to-bone healing in a rabbit model of the supraspinatus tendon tear.MethodsFour groups were formed to have seven rabbits in each group: repair, R; repair + PRP, RP; repair + ozone, RO; and repair + PRP + ozone, RPO. The supraspinatus tendon was detached by sharp dissection from the footprint and an acute tear pattern was created. Thereafter, tendon repair was performed with the transosseous technique. In the RP group, PRP, and in the RPO group, PRP + O2O3 mixture was injected to the tendon repair site. In the RO group, O2O3 gas mixture was injected into subacromial space three times a week for a total of 4 weeks. The study was ended at postoperative 6th week.ResultsWhen compared with the R group, a statistically significant increase was observed in the biomechanical strength of the RP and RPO groups. The highest increase in biomechanical strength was detected in the RPO group. The histology of the RO and RPO groups showed better collagen fiber continuity and orientation than the R and RP groups.ConclusionsThe results obtained from this study show that the ozonized PRP can be used as biological support to increase tendon-to-bone healing. However, these results need to be supported by clinical studies.
AtıfWoS29OpenAlex35
İncele - MakaleAçık Erişim2021Biomechanical Comparison of Three Treatments for Medial Malleolar Fractures
Yurul, Gokhan; Demri, Sukru; Gürger, Murat; Key, Sefa; Say, Yakup; Senel, Ahmet
Amaç: İskelet sistemine ait tüm kırıklar içerisinde %10 gibi bir oranla nispeten sık görülen ayak bileği kırıkları kalça kırıklarından sonra alt ekstremitenin en sık görülen ikinci kırık türüdür. Bu çalışmada, medial malleolün transvers kırıklarında medial malleol plağı, hazır gergi bandı, malleol vidası yöntemlerinin biyomekanik olarak karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntemler: Kasaptan, insan tüketimi için kesilmiş, yumuşak dokularından arındırılmış 42 adet inek tibiası temin edildi. Çalışma kapsamına alınan kemiklerin medial malleollerine kesici motor yardımıyla transvers kırıklar oluşturuldu ve her biri 14 kemikten oluşan 3 gruba ayrıldı. Bu 3 gruptaki oluşturulmuş olan medial malleol kırıkları hazır gergi bandı, malleol vidası, medial malleol plağı kullanılarak usulüne uygun tespit edildi. Örnekler laboratuvarda çekme kuvveti ve transvers kuvvet uygulayan test cihazında hazırlanmış aparatlar yardımıyla biyomekanik analize tabi tutuldu. Alınan veriler kuvvetdeplasman eğrilerine dönüştürülerek yorumlandı. Bulgular: Çekme kuvvetinde medial malleol plağı yöntemi, 2 mm deplasman kuvveti ve katastrofik hasar kuvveti açısından diğer yöntemlere göre daha yüksek kuvvetlere dayanırken, dayanıklılık açısından hazır gergi bandı yöntemiyle arasında fark bulunamamıştır. Medial malleol plağı yönteminin çekme kuvvetinde malleol vidası yöntemine göre daha dayanıklı olduğu görülmüştür. Tranvers kuvvet uygulanan gruplarda 2 mm deplasman kuvvetinde medial malleol plağı yöntemi, hazır gergi bandı ve malleol vidası yöntemlerine göre daha yüksek kuvvetlere dayanabilmiştir. Transvers kuvvetlerde medial malleol plağı yöntemi, hazır gergi bandı ve malleol vidası yöntemlerine göre daha dayanıklı bulunmuştur. Sonuç: Medial malleol plağı medial malleolün transvers kırıklarında uygulanabilecek bir yöntem olup bu yöntemin olası dezavantajları için yapılacak başka çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.
