Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 1

Araştırmacılar(1)

• Sançar, Taylan

• MakaleAçık Erişim2021/r/munzur/5902
  The Relationship of the Hot and Mineral Springs in Munzur and Pülümür Valleys (Tunceli) with the Tectonic Structures of the Region and their Hydrogeochemical Properties

  Sançar, Taylan; Önal, Ayten Öztüfekçi

  The N-S flowing Munzur and Pülümür Rivers, which have the largest drainage areas in Tunceli Province, merge in the city center, and continue as a single river towards the south. In the southern area, there are smaller drainage areas such as Dinar and Rabat. In this study, the hydrogeochemical properties of the hot and mineral springs located in the mentioned drainage areas and the relationship of these springs with the faults in the region were investigated. The most important structural element controlling the reaching of hot and mineral springs to the surface is the primary and secondary deformation structures of the right lateral strike-slip Nazımiye Fault Zone. PermoCarboniferous aged impermeable schists form the basement rocks in the area hydrogeologically. Permian aged marble and crystallized limestones are the reservoir rocks of the hot and mineral waters which are outcropped in the drainage areas of Munzur and Pülümür Rivers. The presence of Eocene-Miocene aged semi-permeable flysch and permeable limestones cover rocks in this recharge area of the reservoir rocks indicates that the system is open. The pH and electrical conductivity of the hot and mineral waters in the system change between 5.96-6.80 and 2231-2930 μS/cm, respectively. Temperature of these waters varies between 35 to 20°C when they reach up to the surface. The total amount of dissolved solids ranges from 1300 to 1600 mg /L. The most abundant cation present in the waters is Ca+2; the most abundant anion is HCO3-. The Na-K-Mg geothermometer results of the hot and mineral waters correspond to the immature waters where the water-rock relationship is not an equilibrium. The pH and electrical conductivity of the cold waters are between 6.66 to 7.28 and 471 to 891 μS/cm, respectively. All waters examined here are of the Ca-Mg HCO3 type

  • 
  AtıfOpenAlex3

  İncele
• MakaleYalnız künye2018Scopus SJRQ1/r/munzur/4552
  The role of intraplate strike-slip faults in shaping the surrounding morphology: The Ovacik Fault (eastern Turkey) as a case study

  Yazici, Muge; Zabci, Cengiz; Sançar, Taylan; Natalin, Boris A.

  Although the westward extrusion of the Anatolian Block is mainly compensated along its boundary faults, the North Anatolian and the East Anatolian shear zones, it is internally deformed in a dominant manner by some strike-slip faults as well. To obtain a better understanding about this intraplate deformation of the Anatolian Block, we investigate the tectonic geomorphology of the Ovaak Fault (OF), which is the northeastern member of the Malatya-Ovaak Fault Zone (MOFZ). Further, we apply the most common geomorphic indices, such as the hypsometric curve and integral, longitudinal channel profiles, channel steepness and concavity, mountain front sinuosity, and valley height-width ratio to characterise and quantify the deformation along the OF and the surrounding region where the regional morphology is shaped with the joint effect of palaeo- and neotectonics and other morphological factors such as palaeoglacial processes. The highest hypsometric integral, steepness and concavity values are generally observed along the northeastern strand of the OF (the Munzur Mountains) and the Kemaliye Region. Further, we interpret that high HI and steepness values indicate a regional tectonic uplift because of either a change in fault geometry, which gives rise to the vertical component on the OF, or a regional high convergence zone. Furthermore, this study gives the first calculation of vertical uplift in the northern margin of the Ovacik Basin (OB) as at least 0.5 mm/y for long term deformation history. Thus, our results exhibit that the OF is one of the intraplate strike-slip faults of the Anatolian Block. (C) 2018 Elsevier B.V. All rights reserved.

  AtıfWoS20·OpenAlex22

  İncele
• MakaleAçık Erişim2018Scopus SJRQ2/r/munzur/4480
  Mechanics of plio-quaternary faulting around the Karliova triple junction: implications for the deformation of Eastern part of the Anatolian Scholle

  Sançar, Taylan; Akyüz, H. Serdar; Schreurs, Guido; Zabci, Cengiz

  AtıfOpenAlex10

  İncele
• MakaleAçık Erişim2018/r/munzur/4853
  Investigation of Uplift Rate History of the Yuksekova Basin (Southeast Turkey)

  Sançar, Taylan

  The 90 km long and N50 degrees-60 degrees W oriented right lateral Semdinli Yuksekova Fault Zone (SYFZ) is located at the southeast of the EACP. The most prominent morphotectonic structure of the SYFZ is the Yuksekova Basin that has a long axis striking in NW-SE direction with a length of 38 km and the maximum width of 10 km. In this study, morphometric indices were used to investigate the uplift characteristics of the basin. According to the Mountainfront sinuosity (S-mf) and the ratio of valley-floor width to valley-height index (V-f) calculations along the mountain fronts on the northern and southern margins of the Yuksekova Basin, the faults that delimit the basin margins have high activity, and the uplift rate is not less than 0.5 mm /yr. Spatial distribution of the m/n values of the drainage areas reveals that the SYFZ have driven the rock uplift around the basin rather than the large-scale lithospheric processes. The integral analysis (chi=chi) of the tributaries in the drainage areas located close to the faults that delimit the Yuksekova Basin indicate that the uplift rate of the basin changes over time regardless of the m/n ratio. The integral analyses of lithological units, which are resistant to erosion around the basin, reveal that uplift rate has been changed four times.

  AtıfWoS3·OpenAlex5

  İncele
• Proje2017/r/munzur/5340
  Malatya Fayı (Malatya-Ovacık Fay Zonu)'nın Jeolojik KaymaHızının ve Eski Deprem Tarihçesinin Araştırılması

  Karabacak, Volkan; Akçar, Naki; Akyüz, Hüsnü Serdar; Önal, Ayten Öztüfekçi; Zabci, Cengiz; Sançar, Taylan

  Avrasya Levhası?na göre, Afrika ve Arabistan Levhaları?nın kuzeye ve Anadolu Bloku?nun batıya doğru olan hareketi Doğu Akdeniz?in karmaşık tektonik yapısının anlaşılmasında anahtar role sahiptir. Anadolu?nun batıya kaçışında ana deformasyon zonları Kuzey ve Doğu Anadolu Fay Zonları (KAFZ ve DAFZ) ile bu sırada Anadolu içerisinde meydana gelen önemli kıta içi deformasyonlar ise KB doğrultulu sağ yanal ve KD doğrultulu sol yanal doğrultu atımlı faylar ile temsil edilir. Daha önceden ileri sürülen hipotezlerin aksine, yakın zamandaki jeolojik, jeodezik çalışmalar ve mikro sismik aktivite Anadolu Bloku içerisindeki deformasyon sürecinin sürekli olduğuna işaret etmektedirler. 240 km uzunluğundaki Malatya Ovacık Fay Zonu (MOFZ), Anadolu Bloku içerisindeki KD doğrultulu sol yanal deformasyon kuşaklarından biridir. Önceki hipotezler MOFZ?nin sürekli bir deformasyon zonu olmadığını ve 3 milyon yıldan bu yana aktivitesini yitirdiğini ileri sürsede, fay üzerinde yapılan jeolojik, jeodezik çalışmalar ve mikro sismik aktivite bu görüşün aksini destekler. Bununla beraber, MOFZ?nin güncel deformasyon özellikleri hakkında az sayıda veri bulunurken paleosismik tarihçesi hakkında veri bulunmaz. TÜBİTAK 114Y580 numaralı proje kapsamında, Malatya Fayı (MF)?nın (a) morfokronoloji temelli kayma hızı, (b) paleosismik tarihçesi ve (c) uzun dönemli kayma hızı üzerine yoğunlaşılmıştır. Kozmojenik 36Cl, 26Al ve 10Be izotopları ile 1.700 m ötelenmiş Tohma Deresi taraçalarının yaşlandırılması, MF?nin son 1,4 milyon yıllık dönemi için ortalama 1,21 mm/yıl kayma hızına ve bölge için 92 ±11 metre/milyon yıl yükselim hızına işaret etmektedir. Kayma hızı değerinin elde edildiği segmentin kuzeyinde yapılan paleosismoloji çalışmalarının ortaya çıkardığı 2275±606 yıllık deprem tekrarlanma aralığı, GPS verilerine göre daha düşük olan kayma hızı değerini desteklemektedir. Malatya Fayı?nın kuzeyinde ölçülen ve en fazla birikimli atım değeri olan 7,3 km, son 1,4 milyon yıllık kayma hızı değerini yansıtan 1,21 mm/yıl ile oranlandığında MF?nin yaşı yaklaşık olarak altı milyon yıl olarak hesaplanır. Ancak morfometrik indis çalışmalarına göre, daha fazla deformasyon olan fayın kuzeyinde, kayma hızının da fazla olduğu düşünüldüğünde hesaplanan bu yaş MF için en yaşlı tarihtir.

  İncele
• MakaleAçık Erişim2015Scopus SJRQ1/r/munzur/4444
  Spatial slip behavior of large strike-slip fault belts: Implications for the Holocene slip rates of the eastern termination of the North Anatolian Fault, Turkey

  Zabci, Cengiz; Sançar, Taylan; Akyüz, H. Serdar; Kiyak, Nafiye Gunec

  AtıfOpenAlex18

  İncele
• MakaleYalnız künye2015Scopus SJRQ1/r/munzur/4510
  Distributed transpressive continental deformation: The Varto Fault Zone, eastern Turkey

  Sançar, Taylan; Zabci, Cengiz; Akyüz, H. Serdar; Sunal, Gursel; Villa, Igor M.

  AtıfOpenAlex19

  İncele
• MakaleAçık Erişim2014/r/munzur/4600
  Paleoseismology of the Ilipinar Segment (Karliova, Bingol), The North Anatolian Fault Zone

  Sançar, Taylan; Akyüz, H. Serdar

  The last century earthquakes produced more than 1000 km surface rupture on the North Anatolian Fault Zone (NAFZ), which is one of the most active deformation belts in the World. Paleoseismic data from different parts of the NAFZ exposes critical information about the earthquake history of the fault zone. To research paleoseismicity of the Ilipinar Segment and relationship between the segment and last century earthquakes, two paleoseismologic trench studies performed on the Yoncalik basin, where positioned at eastern section of the Ilipinar segment. We identified two paleo-earthquakes, which correspond to BC 8500-6150 and BC 5960-4300 time intervals in the Yoncalik-1 trench. On the other hand the analyses of stratigraphy and structural features of the Yoncalik-2 trench similarly yield two events, from which the older happened before BC 6325 and the younger was between BC 6325-2105. Despite of the wide range of these intervals, both trench results are coincide within their uncertainty limits. We interpret that events in both trenches reflects the same surface ruptures. By the joint analysis of both trenches, we conclude that the most recent and penultimate events should have occurred between BC 5960-4300 and BC 8500-6325, respectively. The results from paleoseismology of the Ilipinar Segment, which constitute the easternmost part of the NAFZ, indicate that the seismic behaviour of the segment is not in accord with the general characteristic of the NAFZ. The reasons behind the disparity are considered to be related with complex fault geometry in the vicinity of Karliova triple junction and partitioning of accumulated strain on these structures.

  AtıfWoS7·OpenAlex5

  İncele
• MakaleYalnız künye2014/r/munzur/5559
  Kuzey Anadolu Fay Zonu, Ilıpınar Segmenti'nin (Karlıova, Bingöl) Paleosismolojisi

  Akyüz, H. Serdar; Sançar, Taylan

  Dünyadaki en aktif deformasyon kuşaklarından olan Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ) üzerinde son yüzyılda gerçekleşen depremler 1000 kmden fazla yüzey kırığı oluşturmuştur. KAFZnin farklı kesimlerinden elde edilen paleosismik veriler fay zonunun deprem tarihçesi hakkında önemli bilgiler vermiştir. KAFZnin en doğusunda yer alan Ilıpınar Segmentinin son yüzyılda gerçekleşen depremler ile olan ilişkisini ve eski deprem tarihçesini araştırmak amacıyla, Ilıpınar Segmentinin doğu ucunda yer alan Yoncalık havzası üzerinde iki tane paleosismolojik hendek çalışması gerçekleştirilmiştir. Yoncalık-1 hendeğinden elde edilen radyokarbon yaşlandırma sonuçları MÖ 8500-6150 ve MÖ 5960-4300 tarihleri arasında Ilıpınar segmenti üzerinde yüzey kırığı oluşturan iki depremi göstermektedir. Yoncalık-2 hendeğinden elde edilen veriler ise segment üzerinde MÖ 6325 tarihinden önce ve MÖ 6325-2105 tarihleri arasında yüzey kırığı oluşturan depremleri göstermektedir. Bu depremlerin tarih aralıkları geniş olsa da birbirleri ile uyumludur. Yoncalık-2 hendeğinde MÖ 6325 öncesinde olan depremin Yoncalık-1 hendeğinde MÖ 8500-6150 arasında olan deprem ile aynı olduğu düşünülmektedir. Yoncalık-2 hendeğindeki MÖ 6325-2105 tarihleri arasında olmuş depremin ise Yoncalık-1 hendeğindeki MÖ 5960-4300 tarihleri arasında olmuş deprem ile aynı deprem olması yüksek bir olasılık olarak değerlendirilmiştir. KAFZnin en doğu ucunu oluşturan Ilıpınar Segmenti üzerinde yapılan paleosismoloji çalışmalarından edinilen bulgular segmentin deprem üretme davranışının KAFZnin genel karakteri ile uyumlu olmadığını göstermektedir. Bu uyumsuzluğun nedeni Karlıova Üçlü Eklemi civarındaki kompleks fay geometrisi ve buna bağlı olarak biriken yamulmanın bu yapılar tarafından paylaşılması olarak değerlendirilmiştir.

  AtıfTR Dizin2

  İncele
• MakaleYalnız künye2012/r/munzur/4492
  Paleoseismological Findings on the Ortakoy-Susehri Segment of the 1939 Erzincan Earthquake Surface Rupture, North Anatolian Fault Zone

  Polat, Ali; Tatar, Orhan; Gürsoy, Halil; Karabacak, Volkan; Zabci, Cengiz; Sançar, Taylan

  İncele