Yazarlar
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2026Scopus SJRQ4INTEGRATED BIOLOGICAL TREATMENT AND ELECTROCOAGULATION FOR SLAUGHTERHOUSE WASTEWATER: A NOVEL APPROACH USING FRESHWATER SNAILS (Viviparus contactus, Planorbis rubrum, Melanoides tuberculata)
Öğedey, Ayşenur; Kocabaş, Filiz Kutluyer; Kizak, Volkan; Kocabaş, Mehmet; Benzer, Fulya; Erişir, Mine; Öğedey, Hayrullah
As a potential pollution source, slaughterhouse wastewater (SWW) with development of the meat production and processing sector is a threat in the world. Therefore, the determination of economical, favourable, cost-effective and proper treatment method is crucial for sustainable environmental protection. This study focused on the performance and efficiency of a two-stage process combining biological treatment (BT) with freshwater snails and electrocoagulation (EC) of SWW. Viviparus contectus, Planorbis rubrum, Melanoides tuberculata were used in primary treatment while secondary treatment was realized with EC process. The EC of SWW was performed for reducing both turbidity and chemical oxygen demand (COD) concentration to levels compliant with direct-discharge regulations. In addition, the stirring speed, current density, initial pH and reaction time were assessed for evaluation the optimum EC condition. Oxidative stress biomarkers and some antioxidants were assessed in freshwater snails exposed to SWW after 24 and 96 h. The best removal efficiencies of COD (91.43%) and turbidity (92.42%) were obtained at pH 5 and 20 min of operational time by P. rubrum. Notably, MDA (Malondialdehyde) was highest level in M. tuberculata compared to V. contectus and P. rubrum. Overall, removing organic and inorganic pollutants from SWW could be provided with the hybrid process BT/EC as a combining approach.
- Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022Pyroxasulfone herbisitinin bazı toprak bakterileriyle biyoremediasyonunun karşılaştırılması ve Daphnia magna üzerindeki mortalite etkisi
Duygu Tekin
Bu çalışma ile tarım toprağından izole edilen M. arthrosphorea, M. radiotolerans ve bunların karışımlarıyla elde edilen zenginleştirilmiş mikrobiyal kültürlerle Pyroxasulfone etken maddeli herbisitin kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) ve toplam organik karbon (TOK) gibi önemli bazı çevresel parametreler bazında elde edilen giderim verimleri araştırılmıştır. Çalışmada bunlara ek olarak giderim öncesi ve sonrası Daphnia magna (su piresi) üzerindeki mortalite (ölüm oranı) etkisi de belirlenmiştir. Kullanılan bakteriler zenginleştirilmiş ve gerekli hacimlerde alınarak Pyroxasulfone etken maddeli herbisitin tarım alanlarında kullanımı tavsiye edilen konsantrasyonları (375, 500, 750 ve 1000 ppm) esas alınarak hazırlanan çözeltilere ilave edilmiştir. Elde edilen en yüksek giderim oranlarındaki numuneler ve tarım arazilerinde kullanımı tavsiye edilen konsantrasyonlarda hazırlanan numuneler ile Daphnia magna üzerindeki ölüm oranları belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre KOİ ve TOK giderim yüzdeleri her iki bakteri türü ve bunların karışımlarında çeşitli zaman dilimlerinde %37 - 90 aralığında belirlenmiştir. Arıtılmamış ortamlarda 96 saat sonunda Daphnia Magna üzerinde %40 - 80 civarında, arıtılmış ortamlarda ise %75 – 100 aralığında değişen bir mortalite etkisi tespit edilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre M. arthrosphorea, M. radiotolerans ve bunların konsorsiyumlarının pyroxasulfone etken maddeli herbisitler üzerinde tarlaya atılması tavsiye edilen konsantrasyonlarda etkili bir biyoremediasyon gerçekleştirdiği, ancak elde edilen en yüksek giderime sahip nihai KOİ ve TOK konsantrasyonlarndaki ortamların da Daphnia magna üzerinde toksik etki yarattığı gözlemlenmiştir. Bu durum da pyroxasulfone herbisitinin parçalanma ürünlerinin gösterdiği toksik etki ile açıklanmaktadır. Anahtar kelimeler: Pyroxasulfone, Biyoremediasyon, Daphnia magna, Biyokimyasal oksijen ihtiyacı, Kimyasal Oksijen İhtiyacı, Toplam organik karbon
