Güneş, Ergin

İran ve Türkiye arasındaki güç savaşı ve savaşın mezhepsel boyutunun ele alındığı bu çalışmadaaktörlerin bölgede izledikleri siyaset sonuçlarıyla birlikte ortaya konulacaktır. Soğuk Savaş’ın bitmesininardından, ABD’nin 1991 ve 2003 yıllarında gerçekleştirdiği Irak’a yönelik müdahaleler ve akabinde 2010’dabaşlayan Arap Baharı’ndan sonra Orta Doğu’da yeni dengeler oluştu. İran, bölgesel bir güç olarak Irak,Suriye ve bölgede özellikle Şiilik kozunu kullanarak etkinliğini arttırmaktadır. İran’ın hedeflediği “ŞiiHilali’nin” gerçekleşmesi durumunda ise Türkiye’nin Sünni-Arap dünyasıyla olan coğrafi bağı kopacaktır.Buna engel olmak ve bölgede nüfuzunu artırmak isteyen Türkiye Sünniliği ön plana çıkarmaktadır. Aynışekilde Sünni ve Şii azınlıklar da bulundukları ülkedeki güç dengesini kendi lehlerine değiştirmek amacıylaİran ya da Türkiye gibi bir dış gücün desteğini almak için mezhepsel farklılıklarını araçsallaştırmaktadırlar.Aktörlerinin İran ve Türkiye olarak ele alındığı güç oyununda mezhepler bir enstrüman olarak kullanılmaktave her aktör diğerinin güç kazanımını kendisinin güç kaybı olarak algılamaktadır.

AtıfTR Dizin5

İncele

Güneş, Ergin

This article analyzes the Caucasus and Central Asia politics of Russia in the axis of Russia’s threat perceptions between the years 2000-2013 within the framework of the neorealist theory. Thanks to its energy reserves, Russia increased its power sources in domestic policy and in foreign policy strengthened its military, economic and political structures. Thanks to regional cooperation, local support and effective policies, Russia struggles more influentially against factors that endanger its security such as radical Islam and drug trafficking and could stop NATO’s gaining ground in these regions. As a result, Russia’s influence in the Caucasus and Central Asia has increased thanks to using the neorealist theory, while that of the USA has decreased.

AtıfTR Dizin3

İncele