Çocuğu hastanede yatan ebeveynlerin hastaneye ve sağlık bakımına yönelik memnuniyet düzeyleri

Amaç: Bu araştırmada hastanede çocuğu yatan ebeveynlerin hastaneye ve sağlık bakımınayönelik memnuniyet düzeylerini belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Araştırma, kurumlardan gerekli izinler alındıktan sonra bir üniversite hastanesinde tanımlayıcı nitelikte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Nisan-Haziran 2012 aylarında çocuğu hastanede yatan ulaşılabilen tüm ebeveynler oluşturmuş, herhangi bir örneklem yöntemine gidilmeden, belirtilen tarihlerde hastanede olan ve araştırmaya katılmakisteyen 171 ebeveyn araştırma kapsamına alınmıştır. Veri toplamada, kişisel bilgi formu ilePedsQL Sağlık Bakımı Memnuniyet Ölçeği kullanılmıştır. Veriler yüzdelik dağılım, ortalama, standart sapma, t testi, ANOVA, Kruskal Wallis, Mann Whitney U testi ve alfa katsayıhesaplaması kullanılarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Çocuğun hastanede yatış süresi arttıkça genel memnuniyet ortalaması azalmakta(p<0.05), hastanede kendi gereksinimini karşılayamayan ebeveynlerin, teknik beceri veduygusal gereksinim memnuniyeti alt boyutları ortalamalarının azaldığı (p<0.05), kalacakyeri olmayanların duygusal gereksinim memnuniyeti alt boyut ortalamasının azaldığı(p<0.05), evde başka çocuğu olanların duygusal gereksinim memnuniyetinin düşük olduğu(p<0.05), çocuğun hastalığının aileye maddi yük getirenlerin aile katılımı ve genel memnuniyetinin daha düşük olduğu (p<0.05) belirlenmiştir. Sonuç: Ebeveynlerin aldıkları hizmetlerden memnuniyet düzeylerinin düşük olduğu belirlenmiştir. Bu doğrultuda hemşirelerin çocuğu hastanede yatan ailelerin çocuklarıyla ilgiliişlemlere karar verilmesinde söz sahibi olmasına ve işlemler sırasında çocuğunun yanındaolmasına izin vermeleri ve çocuğa yapılacak işlemler konusunda aileleri bilgilendirmeleriönerilebilir.