Munzur ÜniversitesiMunzur ÜniversitesiAçık Erişim Arşivi · RDL Open

Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

Yazarlar

Yayınlar

Yeniden eskiyeEskiden yeniye
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022
    Tau-fluvalinat'a maruz kalan Daphnia magna'da oksidatif stres düzeyinin belirlenmesi

    Kübra Aydemir

    Son yıllarda pestisit kullanımı ciddi oranda artmış ve bu artış pestisitlerin canlılar üzerindeki zararlı etkilerindeki artışı da beraberinde getirmiştir. Sentetik bir piretroid olan Tau-fluvalinat'ın Daphnia magna'daki oksidatif stres düzeyinin tespiti bu tez çalışmasının amacını oluşturmaktadır. Bu amaçla canlı materyalini oluşturan D. magna örnekleri farklı konsantrasyonlar da pestisit içeren ortamlarda ile 24 ve 96 saat süre ile çalışılmıştır. Fluvalinat'ın oksidatif etkilerini belirlemek için süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (KAT), Glutatyon S-transferaz (GST) enzim aktiviteleri ve Glutatyon (GSH) ve malondialdehid (MDA) düzeyleri tespit edilmiştir. SOD aktiviteleri 24 saat sonrasında C grubu hariç tüm gruplarda azalmıştır ve 96 saat sonrasında C grubu hariç tüm gruplarda artmıştır. Bu azalma 24 saat sonrasında A ve B gruplarında istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05), C grubunda ise anlamsız olarak gözlenmiştir (p>0.05). 96 saat sonrasında ise SOD seviyesindeki artış ve azalışlar tüm gruplarda anlamlı olarak saptanmıştır (p<0.05). SOD aktivitesindeki değişimler farklı uygulama sürelerine göre kontrol hariç tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). KAT düzeyleri kontrolle kıyaslandığında her iki grupta da 24 ve 96 saatlik uygulama süreleri sonrasında azalmıştır. (p<0.05). Bu azalış 24 saat sonrasında A ve B gruplarında istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05), C grubunda ise anlamsız olarak gözlenmiştir (p>0.05) C grubunda ise anlamsız olarak gözlenmiştir (p>0.05). 96 saat sonrasında ise KAT seviyesindeki azalışlar tüm gruplarda anlamlı olarak saptanmıştır (p<0.05). Maruz kalma süreleri karşılaştırıldığında ise sadece B ve C grubundaki azalış maruz kalma süresine göre anlamlı olarak bulunmuştur (p<0.05). GSH düzeyleri kontrolle kıyaslandığında 24 saat sonrasında tüm gruplarda azalmıştır (p<0.05). 96 saat sonrasında sadece A grubunda azalmış B ve C gruplarında artmıştır (p<0.05). Maruz kalma süreleri kıyaslandığında ise kontrol hariç tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır (p<0.05). GST düzeyleri kontrolle kıyaslandığında 24 saat sonrasında tüm gruplarda azalmıştır. (p<0.05). Kontrolle kıyaslandığında 96 saat sonrasında tüm gruplarda artmıştır. Maruz kalma süreleri kıyaslandığında ise kontrol hariç tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptanmıştır (p>0.05). MDA düzeyleri kontrolle kıyaslandığında 24 saat sonrasında tüm gruplarda azalmıştır (p<0.05). 96 saat sonrasında sadece A grubunda azalmış B ve C gruplarında artmıştır (p<0.05). Maruz kalma süreleri kıyaslandığında ise kontrol hariç tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır (p<0.05). Enzim aktivitelerinin farklı konsantrasyon ve farklı uygulama sürelerine bağlı olarak değişim gösterdiği saptanmıştır. Tau-fluvalinat'a karşı D. magna dokularında SOD, KAT ve GST enzimleri ile GSH ve MDA düzeylerindeki değişikliklerin yararlı birer biyobelirteç olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

    İncele
  • MakaleYalnız künye2021Scopus SJRQ2
    Two Medicinal Plants (Alkanna trichophila and Convolvulus galaticus) from Turkey: Chemical Characterization and Biological Perspectives

    Mahomoodally, Mohamad Fawzi; Zengin, Gokhan; Sinan, Kouadio Ibrahime; Ak, Gunes; Sadeer, Nabeelah Bibi; Angeloni, Simone; Mustafa, Ahmed M.; Caprioli, Giovanni; Maggi, Filippo; Cakilcioglu, Ugur

    The aim of the present study was to quantify selected phenolic compounds, determine antioxidant activity and enzyme inhibitory effects of the aerial parts of Alkanna trichophylla Hub.-Mor. (A. trichophylla) and Convolvulus galaticus Rost.ex Choisy (C. galaticus) extracts prepared by homogenizer-assisted extraction (HAE), maceration (MAC) and infusion techniques. This is the first time such study has been designed to validate the phytochemical composition and bioactivity of these plants. Multivariate analysis was conducted on collected data. Rutin and caffeoylquinic acid derivatives were the most significant compounds in A. trichophylla and C. galaticus, respectively. The highest antioxidant activity of A. trichophylla was mostly exhibited by HAE/methanolic extracts as determined by DPPH, ABTS, FRAP (51.39, 112.70 and 145.73 mg TE/g, respectively) and phosphomolybdenum (2.05 mmol TE/g) assays. However, significant antioxidant activities varied within the extracts of C. galaticus. HAE/methanolic extract of A. trichophylla significantly depressed AChE (2.70 mg GALAE/g), BChE (5.53 mg GALAE/g) and tyrosinase (26.34 mg KAE/g) activities and that of C. galaticus inhibited AChE (2.04 mg GALAE/g), tyrosinase (31.25 mg KAE/g) and α-amylase (0.53 mmol ACAE/g) activities significantly. We concluded that HAE was the most efficient extraction technique as high yield of compounds and promising bioactivities were recorded from extracts prepared. Multivariate analysis showed that types of solvents influenced recovery of compounds and biological activities. This research study can be used as one methodological starting point for further investigation on these plants as all results are clearly promising and open the door to further research challenges such as cytotoxicity evaluation, molecular docking analysis, and more screening of pharmacological actions.

    • SDG 3 · Sağlık ve Kaliteli Yaşam
    AtıfScopus12OpenAlex10
    ScopusWeb of SciencePubMedİncele
  • MakaleAçık Erişim2019Scopus SJRQ1
    Phytochemical characterization and bioactivities of five Apiaceae species: Natural sources for novel ingredients

    Zengin, Gokhan; Mahomoodally, Mohamad Fawzi; Paksoy, Mehmet Yavuz; Picot-Allain, Carene; Glamocilja, Jasmina; Sokovic, Marina; Diuzheva, Alina; Jekő, József; Cziáky, Zoltán; Rodrigues, Maria João

    Several species of the Apiaceae family have been employed in traditional cultures for their curative virtues. The present study focused on five Apiaceae species, (Falcaria vulgaris (FV), Smyrniopsis aucheri (SA), Smyrniopsis munzurdagensis (SM), Smyrnium cordifolium (SC), and Actinolema macrolema (AM)). The antioxidant, enzyme inhibitory (α-amylase, α-glucosidase, acetyl- and butyrylcholinesterase, lipase, and tyrosinase), antimicrobial, phytochemical, and cytotoxicity profiles of the methanol extracts of the selected Apiaceae species were determined. SC extract (35.68 mg gallic acid equivalent/g extract) possessed the highest phenolic content while the AM extract (56.79 mg rutin equivalent/g extract) had the highest flavonoid content. HPLC-ESI-MS (High performance liquid chromatography-electrospray tandem mass spectrometry) analyses showed presence of ferulic acid in all the five species. SC extract exhibited high radical scavenging (59.28 and 94.31 mg Trolox equivalent [TE]/g extract, DPPH (1,1-diphenyl-2-picrylhydrazyl) and ABTS (2,2′-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline)-6-sulfonic acid), respectively) and reducing activity (161.44 and 113.62 mg TE/g extract, for CUPRAC (cupric reducing antioxidant capacity) and FRAP (ferric reducing antioxidant power), respectively). SM extract exhibited the highest cholinesterase's inhibitory action (3.82 and 4.76 mg galantamine equivalent/g extract, for acetyl- and butyrylcholinesterase, respectively). The extracts showed higher inhibition against α-glucosidase (7.32-11.99 mmol acarbose equivalent [ACAE]/g extract) compared to α-amylase (0.51-0.55 mmol ACAE/g extract). SC extract was the most active (137.54 mg kojic acid equivalent/g extract) tyrosinase inhibitor and FV extract (113.75 mg Orlistat equivalent/g) the best lipase inhibitor. SM extract showed potent antibacterial effect against B. cereus (MIC (minimum inhibitory concentration) 0.180 mg/mL), P. mirabilis (MIC 0.180 mg/mL), M. flavus (MIC 0.560 mg/mL), P. aeruginosa (MIC 0.275 mg/mL), and S. typhimurium (MIC 1.500 mg/mL). FV extract (MIC 0.140 mg/mL) suppressed A. fumigatus growth. Cytotoxicity was assessed on murine macrophage (RAW 264.7), human embryonic kidney (HEK 293), and human hepatocellular carcinoma (HepG2) cell lines. FV (60.3%) and SM (57.4%) showed the highest reduction on RAW 264.7 cellular viability, whereas SM (74.1%) showed toxicity against HepG2. This study supports that the Apiaceae species could be considered as promising candidates for the development of novel pharmacophores for the management of several human ailments.

    • SDG 3 · Sağlık ve Kaliteli Yaşam
    AtıfScopus51OpenAlex47
    Scopusİncele