Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yazarlar
- Bayrakdar, Cihan(7)
- Çılğın, Zeynel(7)
- Boztuğ, Durmuş(4)
- Sançar, Taylan(4)
- Önal, Ayten Öztüfekçi(4)
- Canpolat, Ergin(3)
- Heizler, Matt(2)
- Jonckheere, Raymond C.(2)
- Karabacak, Volkan(2)
- Keserci, Ferhat(2)
- Tichomirowa, Marion(2)
- Önal Öztüfekçi, Ayten(2)
- Agostini, Samuele(1)
- Akbudak, Ilkay Kaydu(1)
- Akkuş, Aysun(1)
- Akyüz, H. Serdar(1)
- Akyüz, Hüsnü Serdar(1)
- Akçar, Naki(1)
- Askin, Ali(1)
- Basıbüyük, Zeynel(1)
- Başaran, Erkin(1)
- Bozdoğan, Mahsum(1)
- Celik, Erkan(1)
- Dal, Murat(1)
- GuRBuZ, Meltem(1)
- Gücer, Mehmet Ali(1)
- Güner, Abdulkadir Murat(1)
- Güney, Özlem(1)
- Güngör, Gülan(1)
- Gürsoy, Halil(1)
- Işık, Erdem(1)
- Kahraman, Gökhan(1)
- Karaoğlu, Özgür(1)
- Keskin, Mehmet(1)
- Konurhan, Zekeriya(1)
- Kürüm, Sevcan(1)
- Lustino, Mıchele(1)
- Mete, Süleyman(1)
- Otlu, Nazmi(1)
- Polat, Ali(1)
Yayınlar
- MakaleYalnız künye20121939 Erzincan Depremi Yüzey Kırığının Ortaköy-Suşehri segmenti üzerinde paleosismolojik bulgular, Kuzey Anadolu fay zonu
Zabcı, Cengiz; Karabacak, Volkan; Polat, Ali; Gürsoy, Halil; Tatar, Orhan; Sançar, Taylan
İnceleme alanı Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ)’nun doğu kesiminde yer alan Suşehri-Gölova havzaları üzerinde bulunmaktadır. Sismik açıdan son derece aktif olan bu fay zonu üzerinde yakın tarihsel dönem içinde çok şiddetli birçok deprem meydana gelmiştir. 27 Aralık 1939’da çok sayıda can ve mal kaybına neden olan son büyük Erzincan depremi inceleme alanının da içinde bulunduğu bölgede yüzlerce km’lik yüzey kırığı oluşturmuştur. KAFZ’nun özellikle orta ve batı kesimi üzerinde daha önce yapılan paleosismolojik çalışmalarla, tarihsel depremlere ait yeni verilerin saptanması sonucu sismik etkinliğin zamansal tekrarlanma aralığı ve büyüklüğü hakkında önemli bilgiler elde edilmiştir. KAFZ’nun doğu kesimindeki paleosismolojik amaçlı çalışmalar batı kesimine göre daha az sayıda olup, doğu kesimi bu açıdan daha bakirdir. Bu çalışmada 1939 Erzincan depremi yüzey kırığı üzerinde 3 adet hendek açılmıştır. Bu hendekler batıdan doğuya doğru Eskibağ, Aşağıyeniköy ve Aşağıtepecik köyleri içerisinde ilerleyen 1939 depremi yüzey kırığının üzerinde yer almaktadır. Eskibağ hendeği Sevindik köyü GD’sunda ve Eskibağ köyü KD’sunda yer alan bir belverme gölcüğü üzerinde açılmıştır. Aşağıyeniköy hendeği aynı hat üzerinde, fay morfolojisinin iyi gözlendiği Aşağıyeniköy’ün KD’sunda ve Aşağı tepecik hendeği de Süt Gölü’nün yaklaşık 2.5 km GD’sunda açılmıştır. Bu hendek verileri fay zonunun uzanımı üzerinde Holosen boyunca tekrarlanan büyük depremlere ait veriler sunması açısından önemlidir. Açılan bu hendeklerde, 1939 yüzey kırığının gözlenmesinin yanı sıra, 1939 depremi yüzey kırığından daha önce oluşan depremlerin kırıklarının da saptanmış olması, 1939 depremi yüzey kırığının eski kırıkları takip ettiği ve 1939 depremi öncesinde birkaç farklı sismik etkinliğin de varlığını ortaya koymaktadır.
AtıfTR Dizin2
İncele - Proje2012Dogu Pontidlerde Ordu-Giresun Güneyi ve Kafkuma Yaylası-Ovit Dagı Arası (Rize) Granitoyidlerinin Entegre Jeotermokronoloji [U-Pb, 40Ar-39Ar, Fission-Track, (U/Th)-He] ve Izotop Jeokimyası (Sr-Nd-Pb-O-S) Yöntemleriyle Yerlesme/Soguma/Yüzeylenme Tarihçesinin İncelenmesi
Temiz, Haluk; Boztuğ, Durmuş; Keskin, Mehmet
-
- Proje2011Tunceli ilindeki düzensiz katı atık depolama alanının jeolojisi ve sızıntı suyunun karakterizasyonu
Önal Öztüfekçi, Ayten; Uslu, Gülşad
-
- MakaleYalnız künye2009Scopus SJRQ1²⁰⁷Pb- ²⁰⁶Pb, ⁴⁰Ar- ³⁹Ar and fission-track geothermochronology quantifying cooling and exhumation history of the Kaman- Kırşehir region intrusions, Central Anatolia, Turkey
Otlu, Nazmi; Güney, Özlem; Heizler, Matt; Jonckheere, Raymond C.; Tichomirowa, Marion; Boztuğ, Durmuş
Kaman-Kırşehir yöresi granitik intrüzyonları, Torid-Anatolid platformu (TAP) ve yitim zonu üzerinde gelişen Orta Anadolu Ofiyolitini (OAO) içeren okyanusal ada yayı arasında Senomaniyen–Türoniyen’de gerçekleşen kıta-okyanusal ada yayı çarpışması sonrası gerilme rejiminde oluşmuşlardır. Bu granitoyidler, kuzeyden güneye doğru, Çamsarı kuvars siyeniti, Hamit kuvars siyeniti, Bayındır nefelin-kankrinit siyeniti, Durmuşlu nefelin-nozeyan-melanit siyenit porfiri ve Baranadağ kuvars monzoniti birimlerinden oluşur. Bu intrüzif kayaçlar, Orta Anadolu Kristalin Karmaşığına (OAKK) ait metamorfik kayaçlarla OAO’ne ait birimleri sıcak dokanakla keser ve Geç Paleosen–Erken/Orta Eosen yaşlı sedimanter birimler tarafından uyumsuz olarak örtülürler. Çamsarı kuvars siyenitinin tek zirkon ²⁰⁷Pb- ²⁰⁶Pb buharlaşma yaşı 95.7±5.1 My olarak bulunmuştur; Hamit ve Baranadağ birimlerinin yaşları ise birbirlerinden ayırt edilemeyecek derecede yakın olup, ağırlıklı ortalama yaşları 74.3±4.5 My olarak belirlenmiştir. Benzer şekilde, Hamit ve Baranadağ birimlerinin amfibol ⁴⁰Ar- ³⁹Ar yaşları da birbirlerinden ayırt edilemeyecek derecede yakındır ve ağırlıklı ortalama yaş 72.7±0.1 My olarak belirlenmiştir. Çamsarı, Hamit, Baranadağ ve Durmuşlu birimlerinin apatit fizyon izi yaş verilerinin (deniz düzeyinden) yüksekliğe göre değişimleri incelendiğinde, ~57 ve ~61 My aralığında oldukça hızlı bir yükselme hızıyla (> 1 km/My) yüzeylendikleri belirlenmiştir. Böyle bir yüzeylenme tarihçesi, aynı zamanda, fizyon izi uzunluk ölçümlerine dayalı zaman-sıcaklık modelleme çalışmalarıyla da desteklenmiştir. Apatit fizyon izi jeotermokronolojisi verileriyle belirlenen Erken–Orta Paleosen yaşlı bu hızlı yüzeylenmenin, İzmir-Ankara-Erzincan (İAE) okyanusunun kapanmasını takiben TAP ve Avrasya Levhası (AL) arasında gelişen kıta-kıta çarpışmasına bağlı sıkışma rejimiyle meydana geldiği ve hatta bu sırada Orta Anadolu önülke basenlerinin de (OAÖB) açıldığı ileri sürülmektedir.
AtıfTR Dizin11İncele - MakaleYalnız künye2009Scopus SJRQ1²⁰⁷Pb- ²⁰⁶Pb, ⁴⁰Ar- ³⁹Ar and apatite fission-track geothermochronology revealing the emplacement, cooling and exhumation history of the karaçayır syenite (N Sivas), East-Central Anatolia, Turkey
Heizler, Matt; Jonckheere, Raymond C.; Tichomirowa, Marion; Türksever, Esra; Boztuğ, Durmuş
Sivas (İç-Doğu Anadolu) yöresinde Paleozoyik yaşlı kabuksal metasedimanter kayaçları sıcak dokanakla kesen ve Geç Paleosen– Eosen yaşlı Tokuş formasyonuyla uyumsuz olarak örtülen Karaçayır siyeniti tek zirkon ²⁰⁷Pb- ²⁰⁶Pb buharlaşma, biyotit ⁴⁰Ar- ³⁹Ar ve apatit fizyon izi jeotermokronolojisi yöntemleriyle incelenmiştir. Tek zirkon ²⁰⁷Pb- ²⁰⁶Pb buharlaşma yaş tayini çalışmaları sonucunda Karaçayır siyenitinin intrüzyon yaşı 99.0±11.0 My (Senomaniyen–Turoniyen) olarak belirlenmiştir. Biyotit ⁴⁰Ar- ³⁹Ar yaş tayini çalışmaları ~65 My civarında bir soğuma yaşı vermiştir. Apatit fizyon izi yaş tayini ve iz uzunluk ölçüm çalışmalarına dayalı sıcaklıkzaman (T-t) modelleme verileri, Karaçayır siyenitinin 58 ile 61 My aralığında (Orta Paleosen) yıllık 1 mm’den daha hızlı olan tektonik yükselme ile yüzeylendiğini ortaya koymuştur. Orta Paleosen yaşlı bu tektonik yükselmenin, Avrasya levhasının (AL) altına ve kuzeye doğru dalmakta olan İzmir-Ankara-Erzincan (İAE) okyanusunun kapanması sonucu, İAE kenet kuşağı boyunca meydana gelen ve AL ile Torid-Anatolid platformunun (TAP) kenetlenmesini sağlayan kıta-kıta çarpışması ile meydana gelen sıkışma rejiminden kaynaklandığı ileri sürülmektedir. Bu sıkışma rejimi, aynı zamanda, Orta Anadolu önülke havzalarının gelişimini de sağlamıştır.
AtıfTR Dizin7İncele